Traditioneel beginnen we Bachs Weihnachtsoratorium te luisteren op de eerste adventszondag. Het is iets dat voor mij de wintertijd symboliseert. Ik vind het prachtige muziek voor in de auto, moet ik bekennen. Heerlijk met de trompetten en pauken. Krachtige, juichende en onvoorstelbaar knappe muziek.
Afgelopen zondag ben ik maar vast begonnen met luisteren, ook al is het komende zondag pas eerste advent. Ik kwam terug uit Amsterdam na een bezoek aan familie en vrienden. Bij mijn vertrek op zondag snuffelde ik even tussen de CDs die ik in mijn auto heb liggen. En daar lag het oratorium tussen. Het leek me heerlijk voor de weg naar huis. En dat was het ook.
Intussen zijn we een paar dagen verder en ik rijd dagelijks jauchzend en frohlokend door het Groningerland naar mijn werk. Een weekje extra genieten. Ik moet alleen in de gaten houden dat ik van de prachtige muziek niet harder ga rijden. Het zal niet de eerste keer zijn dat Bach me een bon oplevert....
De foto is van Wikimedia commons.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten