Zuidlaardermarkt

Comfort was lange tijd niet gewoon en ook geen doel in Nederland. Ook de mensen die het zich konden veroorloven waren lang niet altijd. Zuinigheid met vlijt, dat was het. En dat betekende dat de mensen een stuk spartaanser leefden dan wij nu.  Jarenlang was het de gewoonte dat de kachel pas in de kamer te zetten als de Zuidlaardermarkt was geweest, dus na de derde dinsdag in oktober.

Dit jaar wil ik eens ervaren hoe dat voelt. Tot nu toe is de verwarming dus nog niet aan geweest. Een paar dagen was het in de woonkamer tussen de 14,5 en de 15,5 graden. Vanavond, toen ik thuis kwam, mat de thermometer 16,5. Nu er wat kaarsen branden en ik de schuifdeuren dicht heb, is het een graad warmer. Ik dacht al met al dat het afzien zou worden, maar echt, het valt reuze mee! Ik draag warme sokken, pantoffels en een wollen omslagdoek. Daarmee is het prima te doen tot nu toe.

Vorig weekend ging ik op bezoek bij vriendinnen in de straat. Zij hadden net hun verwarming opnieuw laten aanleggen en een nieuwe (bamboe)vloer in de woonkamer. De overgang is dan wel goed voelbaar van mijn wat frisse huis naar de behaaglijke warmte van hun nieuwe CV.

Gelukkig is het nog niet echt heel beroerd koud geweest. Dan zou ik waarschijnlijk wel anders piepen en het misschien niet volhouden. Nog 2,5 week tot de markt. Ik ben benieuwd of ik het vol houd.