Cadeautjes geven

Toen ik onlangs zat te schrijven aan mijn gekregen, gevonden en gekochtblog nummer 4, bedacht ik dat er nog een g bij moest: gegeven. Het komt er sowieso al in voor. Dingen die ik doorgeef of cadeautjes die ik gekocht heb in kringloopwinkels om mensen in mijn omgeving mee te verrassen. Vanaf nu worden die blogjes dus 4G blogs. Nu wil ik eerst even de achterstand in halen. Dingen geven is heerlijk. Ik zie iets in een winkel liggen of vind een mooi recept, dat ik beslist voor iemand moet maken. De voorpret is al geweldig leuk en dan natuurlijk het plezier van het geven zelf. Het hoort echt thuis is de rij G's.

In april ging ik op bezoek bij mijn nichtje in Engeland. Nichtje in dit geval is een vrouw van 27. Ik vroeg haar of ik nog iets voor haar mee kon nemen. "Alles wat ik nodig heb, heb ik hier", schreef ze terug. Daarom bedacht ik zelf iets. Ik kocht een klein picknickmandje, drie potjes en een klein linnen theedoekje. In een van de potjes maakte ik een regenboogkaars, in het tweede potje ging een bietenchutney die ik wel vaker maak, en die zij heel lekker vindt. En in het derde potje deed ik een pesto van eeuwige moes en wilde knoflook. Het mandje was wel wat lastig te vervoeren, moet ik zeggen. Volgende keer misschien gewoon maar een boek? Ach, ze was er blij mee en toen ik weer thuis was kreeg ik een berichtje van haar dat haar vrienden het recept wilden hebben van 'that delicious green stuff'. Dat is toch ook wel weer heel erg leuk.

Voor een vriendin van mij maakte ik ook een pesto en een regenboogkaars. Deze keer in potjes die ik in mijn studententijd nog bij elkaar spaarde bij het Britse gezin waar ik schoonmaakte van de Chivers marmelade. Ik heb geprobeerd de pesto in te maken, weet niet of het helemaal gelukt is. Ik heb haar gewaarschuwd! Tot nu toe nog geen klachten gehoord.

Mijn broer en zijn vrouw zijn fervente wandelaars. In de winkel waar ik vrijwilliger ben, vond ik een boek van Frederik van Eeden, Botanische wandelingen. Ik had het al een tijd voor hem in huis. En dit jaar moest ik toevallig vlak voor zijn verjaardag bij hem in de buurt zijn. Ik kondigde mezelf aan, en kon blijven eten. Aan tafel vertelde ik hem dat hij jarig was. Speciaal voor mij een paar dagen eerder. Hij houdt er wal van om verrast te worden. De volgende dag stuurde hij me een paar citaten uit het boek via Whatsapp. Frederik van Eeden kan nog wel wat overdrijven en de oude taal maakt dat alleen nog maar bombastischer. Hij vond het leuk.

Een vriend van mij is een bedrijf begonnen als kok. Hij kookt voor festivals. Zo nu en dan verschijnen er foto's van hem om face*bo*ok in vol koksornaat. Voor hem staan dan heerlijke gerechten en hij ziet er erg gelukkig uit. In een bak met afgeprijsde boeken vond ik een boek over een kok die ontslagen was uit een restaurant en daarna voor zichzelf begon. Ik heb het voor hem gekocht. In juni zien we elkaar, dan neem ik het voor hem mee.

Dat is de stand tot nu toe....


Reacties

  1. Ik geef ook graag. Maar wel met de voorwaarde "eerlijk zeggen,als je het niet leuk vindt of niet kunt gebruiken". dat vind ik niet erg.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat snap ik. Ik heb het niet vaak. Ik luister naar wensen die mensen me vertellen, zo tussendoor en probeer het te onthouden. En vaak vinden mensen het sowieso leuk om zonder reden een cadeautje te krijgen en te weten dat iemand aan je heeft gedacht. Maar het idee dat iemand eerlijk tegen je durft te zijn is ook mooi.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Drie soorten boerenkool

Het belang van een terugblik

Kersentijd