Toch maar weer de tuin in

Ik schreef in februari dat ik aarzelde over de tuin. Of ik nog groenten zou kweken of niet. Maar afgelopen weekend begon het toch weer te kriebelen. Ik probeer het gewoon nog een keer. Wat opkomt, komt op en komt op mijn tafel. En wat niet opkomt, is voor de natuur.
 
Er was heerlijk weer voorspeld. Vrijdag reed ik langs het tuincentrum voor een paar zakken bemeste tuinaarde. Zaterdag was mijn vrijwilligerswerk. Dus ik nam me voor om zondag de moestuin in te gaan. En... zondagmorgen regende het. Even zonk de moed met in de schoenen. Het zal toch niet weer zo gaan als vorig jaar dat het steeds regent als ik tijd heb? Gelukkig is er dan het KNMI met een mooi overzicht van bewegende regenwolken boven Nederland. Het zag er naar uit dat het wel droog zou worden.

Ik ging er even lekker voor zitten met een kopje koffie en wat tijdschriften. Toen het droog was, ging ik aan de slag. Ik heb het eerste bed twee spaden diep omgespit en de aarde vermengd met twee zakken tuinaarde. De rozemarijn is verpoot, de helaas doodgesneeuwde, salie heb ik weggehaald.

Vorig jaar kocht ik in de uitverkoop een aantal groen-kunststof staken voor de bonen. Ik zette een driehoek neer en kwam toen op het idee om de driehoekige plantklimrekken, die ik jaren geleden heb gekocht, er ondersteboven tegenaan te zetten. Zo heb ik ineens heel veel klimruimte voor de doperwten en kapucijners. Voor het rek kwamen zes aardbeienplantjes, de uitlopers van vorig jaar.

Verder zaaide ik nog pastinaken, uien, radijsjes en bietjes. Dit jaar heb ik het anders gedaan. Ik heb een gleuf gemaakt en daar heel veel zaden in gegooid. Een deel van het zaad komt maar op en ik denk dat dat voor een deel de reden is waarom mijn oogst tegenviel: ik zaai te zuinig.
 
In de bak die ik vorig jaar maakte van gevonden houten planken, zat nog steeds de paardenmest. Dat heb ik zo gelaten. Ik heb er een laagje bemeste tuinaarde overheen geschept en toen in rijen bladgroen gezaaid: twee rijen rucola, twee rijen (twee soorten) spinazie en een rij eikenbladsla. De glasplaat, die ik vorig jaar in een container vond, past er precies overheen. Beter nog dan over de stenen constructie die ik eerst had gemaakt.

Hoe ik ermee verder ga, weet ik nog niet precies. Als het blad te hoog wordt, kan ik de glasplaat misschien op de stenen leggen en daar een nieuwe serie bladsla kweken terwijl ik de eerste serie opeet. Ik overweeg ook om in de stenen bak compost te doen en daar een pompoen in te kweken.

Genoeg plannen alweer. Na de inspectie van de voorraad zaden, moet ik nog een paar dingen halen: Courgette (probeer ik voor de laatste keer, het gaat altijd fout: wel bloemen, geen vruchten) Mosterdblad (gaat altijd goed) en snijbonen (die gaan langs de andere drie staken die ik heb. Ach, moestuiniersbloed blijft kruipen. 

Reacties

  1. Grappig da thet dan toch weer gaat kriebelen! Het ziet er al netjes uit in ieder geval.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er wachten nog drie bedden. Zo stap voor stap kom ik er wel en het was 'groeizaam' weer de afgelopen week.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Franse vrijdagen (een update)

Besparen en genieten met narcissen

Kringloopkwaliteit