Schattige hulpeloosheid?

Toen ik onlangs in de bibliotheek bij de tijdschriften stond te snuffelen, zag ik op de voorkant van de Flair iets over koopjesjacht. "Toch even kijken", dacht ik. Het artikel stelde niet veel voor. Drie interviews met jonge vrouwen die de basisprincipes van het veel doen met weinig geld vertelden. In hetzelfde nummer stond een interview met een jonge vrouw over haar budget. En daar wil ik toch een paar dingen over zeggen die me verrasten, en dan niet helemaal in positieve zin.

Ze is 31 jaar, werkt als pedagoge en heeft een beginnende webshop. Met toeslagen is haar inkomen ruim € 1500,00 per maand. Haar uitgaven zijn rond de € 1300,00. Daarvan gaat € 100,00 naar kleding en bijna € 100,00 naar telefoon, internet en televisie. Ze heeft € 37.000,00 studieschuld, maar nergens blijkt uit dat ze aflost. Boodschappen kosten € 250,00 per maand en in het weekend betaalt haar vriend de boodschappen. Ze heeft geen geld op een spaarrekening, nul komma nul:

Af en toe zet ik er wel iets op. Dan denk ik: Ik ga nu echt sparen. Maar ja, dan zie ik weer iets leuks en trek ik die rekening toch weer leeg. Sparen lukt met gewoon niet. En waarom zou ik ook? Ik heb geen kinderen en als de wasmachine kapot gaat, weet ik: ik kan vast geld lenen van mijn ouders. Bovendien heb ik een potje met contant geld, voor als mijn honden bijvoorbeeld ineens naar de dierenarts moeten.

In het afgelopen jaar is haar inkomen teruggegaan van € 1700,00 naar € 1300,00. Ze heeft een webshop en een blog dat het redelijk goed doet en krijgt daarvoor regelmatig beautyproducten toegestuurd. Dat scheelt dan weer € 200.00 in de maand die ze er eerder aan uit gaf. (Wat koop je dan, vraag ik me af) Ze vraagt geld aan haar moeder, niet aan haar vader want dan krijgt ze maar een preek en zo. Vrouwen begrijpen elkaar toch beter lees: mijn moeder geeft me makkelijker mijn zin.

Ze rookt en dat kost €45,00 per maand. Dat zijn ongeveer 6 pakjes per maand: Natuurlijk is het niet goed om te roken, maar ja, ik rook nu al 18 jaar. Met een miljoen zou ze een winkel openen naast haar webshop. Want werken zal ze altijd blijven doen, ze kan niet stil zitten.

Met dubbele gevoelens legde ik het tijdschrift terug. Iemand van 31 met geen cent op haar spaarrekening, die naar mammie rent als het tegenzit én als ze iets per direct wil hebben omdat ze haar eigen rekening al weer leeggetrokken heeft voor de volgende impulsaankoop en mammie betaalt iedere keer. Hoe kan zo iemand zich ontwikkelen tot een financieel verantwoordelijke volwassene op deze manier? Het lukt gewoon niet met sparen en ja, roken doet ze ook al zo lang..... Wat betekent dat? Dat ze niet hoeft te stoppen? Dat het nu toch te laat is? Ze werkt kennelijk hard en doet dat ook graag. En wat ze doet, een eigen site beginnen, getuigt ook wel weer van moed.

De hulpeloosheid van Ik kan dit gewoon niet heeft misschien een soort schattigheidsgehalte, maar op de lange termijn kan dit toch niet goed gaan? Ik stoor me aan de ondertoon van haar antwoorden, waaruit voor mij spreekt dat het volkomen logisch is dat zij zonder koers of plan natuurlijk iedere impuls volgt die op komt en dat de consequenties dan ook volkomen logisch zijn. Een beetje lastig zo nu en dan, maar daar stapt ze met hulp van mamma (en mogelijk een geërgerde pappa) ook weer makkelijk over heen. Het lijkt zo puberaal voor een vrouw van 31.

Wat vinden jullie hier nu van?

Reacties

  1. 31 jaar dan behoor je volwassen te zijn, als het mijn dochter was kreeg ze geen cent!
    Zo iemand moest zich schamen en als ze in de schulden zou komen moet ze het maar zelf uitzoeken.
    Zo'n stukje had niet gepubliceerd mogen worden vind ik!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vond het ook heel jammer dat er verder geen enkel commentaar bij stond. De ouders hebben ook wel wat boter op hun hoofd, denk ik. Ze komt verwend over, toch?

      Verwijderen
  2. Het is een flut tijdschrift voor vrouwen wiens belang alleen mode en fun is, gelukkig las je het in de bieb. Ik zou er geen cent aan verspillen,

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daar heb je gelijk in. Er zijn sowieso weinig tijdschriften die ik zou kopen. Je kunt zo veel in de bieb lezen. Veel artikelen blijven oppervlakkig, deels omdat mensen nog maar een heel korte concentratiespanne hebben. En omdat het moet vermaken. Ik dit geval is de oppervlakkigheid wel heel ernstig. Ik lees het voortaan zelfs in de bieb niet meer.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Franse vrijdagen (een update)

Besparen en genieten met narcissen

Kringloopkwaliteit