Tuinbonenhummus

De laatste tijd maak ik mijn eigen hummus. Het is heel eenvoudig: een combinatie van kikkererwten, olijfolie, knoflook, citroensap, tahin, zout en peper. Zelf doe ik er graag stukjes gedroogde tomaat door en wat van de olie uit het potje tomaten. En verse kruiden maken de hummus weer even anders. Koriander vind ik een prachtige smaak voor hummus. En onlangs zag ik een filmpje van Hugh Fearnl*ey-Whittingsta*ll waarin hij verschillende soorten hummus, en ook bietenhummus maakt. Dat gaat mij wat ver. Dan is het gewoon een groentepuree, zou ik zeggen. Interessant is wel dat hij tahin vervangt door pindakaas. Daar had ik nog niet aan gedacht.

Net als met pesto, is dit een basisrecept waarop je heerlijk kunt variëren. Rucolapesto is een bekende variatie. En een tijd geleden maakte ik pesto van boerenkool. Dat doe ik overigens nog regelmatig met de bladeren van mijn eeuwige moes in de tuin.

Bij hummus kun je varieren met de bonen en de kruiden. In Marokko is er een tuinbonendip en Italianen hebben hun eigen variant.

Voor de Marokkaanse hummus meng je 300 gram gare tuinbonen met 2 of 3 tenen knoflook, 1 tot 2 theelepels gemalen komijn, 1 theelepel gemalen koriander, 3 eetlepels olijfolie en wat citroensap tot een puree. Je kunt er nog wat zout, peper en scherpe paprikapoeder overheen stooien. Ik ben zelf niet zo dol op zure gerechten, dus ik ben voorzichtig met het citroensap. En in plaats van paprika heb ik chilipoeder gebruikt.

De Italiaanse tuinbonenhummus is eigenlijk al geen hummus meer (zoals de bietenhummus). Er gaat kaas doorheen. Een mengvorm tussen pesto en hummus zou je het kunnen noemen. Je mengt 175 gram gekookte tuinbonen, waar je het grijzige velletje af hebt gehaald, met 1,5 eetlepel geraspte romano-kaas (pecorino kan ook, maar zorg dat de kaas niet te zout is) een teen knoflook, 4 eetlepels olijfolie, wat citroensap, een paar blaadjes munt en zwarte peper.

Ik meng de hummus met wat extra olie om er een dip van de maken voor rauwe groenten en ik smeer het als basis op een wrap, waar vervolgens groenten en kaas in gerold worden. Je kunt deze hummus in heel kleine hoeveelheden maken en dat is reuze handig voor wie, zoals ik, alleen woont. De Marokkaanse hummus heb ik een tijdje geleden gebruikt als basis voor een soep. Ik heb er een halve liter bouillon en een gekookte aardappel bij gedaan. Erg lekker en genoeg voor een avondmaaltijd en een lunch. Misschien kan het ook wel met de hummus van kikkererwten. Dat heb ik alleen nog nooit geprobeerd. 

In de supermarkt is pompoenhoumous te koop. Die moet ik zeker nog eens zelf proberen te maken. Ik verwacht dat het niet erg moeilijk is, maar wel heerlijk.

Het hummusfilmpje: https://www.youtube.com/watch?v=EbvGXTgOOW8


Reacties

  1. Ik ben verslaafd aan hummus. Ik kook gedroogde kikkererwten (na weken) en vries ze in. Dan heb ik mijn porties hummus bijna klaarliggen. Kruiden, citroen, tahin etc. toevoegen... zo lekker!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helemaal met je eens. Ga je de tuinbonen proberen?

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Drie soorten boerenkool

Het belang van een terugblik

Kersentijd