Berichten

Berichten uit juli, 2015 weergeven

Okinawa

Afbeelding
Hoe word je gezond oud? Een vriendin toonde me een boek dat zij aan 't lezen was: Hoe word ik 100? Zij wil, net als ik, graag gezond oud worden en koos voor de leefwijze die in de Voedselzandloper wordt aangeraden.

Ik heb de Voedsel zandloper van haar geleend en gekeken of ik ook zo wilde leven. Tegelijk kwam ik in de kringloop een boek tegen over leven als op Okinawa. Okinawa is een eilandengroep in de Chinese zee, waar de inwoners verrassend oud worden en nog heel lang gezond blijven. Twee Amerikanen en een Japanner bestudeerden deze mensen jarenlang om uit te vinden wat nou zo bijzonder was. Okinawa hoort bij de blauwe zone: een verzameling van landen op de wereld waar de mensen heel oud worden.

Het bleek een samenspel van factoren te zijn: goed (maar matig) eten, bewegen en veel samen zijn, rust in je leven inbouwen en veel genieten. Zo vat ik het voor mijzelf samen. Het spreekt me erg aan. Zeker nu ik gemerkt heb
 dat het met mijn conditie niet in orde is. Na een wandeling va…

Petroleumstel

Afbeelding
Mijn moeder hield van de dingen van vroeger en ze wist er ook veel van. Op onze struintochten op rommelmarkten herkende zij bijvoorbeeld de spinaziesnijder: een soort pizzasnijder in het kwadraat. Ze kocht het ding, en het lag jarenlang bij ons in de keukenla. Ik kan me niet herinneren dat ze de snijder ooit gebruikte. Maar dat maakt ook niet zoveel uit, de nostalgie, daar gaat het om.
Meestal tenminste. Soms komen nostalgie en de moderne huishouding toch weer bij elkaar. Bij mij is dat met mijn petroleumstel. Ik heb ontdekt dat het toch wel heel handig is als je dingen wilt laten pruttelen. De laatste tijd pruttelt er regelmatig een tomatensaus op de olievlam. Heel handig als er gasten komen. De saus wordt gaar terwijl ik lekker zit te praten. Het werkt ook goed als ik een middag in de tuin bezig ben. Als ik klaar ben, is het eten dat ook. Hoewel het zondag hard regende, kon ik toch na een uur of vijf de tuin in. Ik moest nog een paar plantjes een plaats geven voordat ik op vakant…

Heg

Afbeelding
In mijn wijk hebben veel huizen een kleine voortuin en om die voortuin staat een heg. Als je op oude foto's kijkt, zie je die heggen ook staan. Ze horen echt bij het straatbeeld van de jaren dertig, toen de wijk werd gebouwd.

Bij de meeste huizen is de heg er nog. Een enkeling heeft een andere heg geplaatst (een rode beukenhaag is er ook) of plantenbakken. Maar dat tast het beeld van de straat niet echt aan. Onlangs hebben nieuwe bewoners verderop in de straat juist zo'n heg geplant om hun huis weer te passen in de sfeer van de straat.

Met de bomen erbij, is onze straat prachtig groen. Iedere keer als ik de straat in loop of rijd, geniet ik daar weer van. Ook als ik vanuit mijn slaapkamerraam naar beneden kijk. Al dat groen, al die heggen, het geeft de straat een knus uiterlijk.

Vorige week zondag keek ik uit mijn raam en zag tot mijn schrik dat er een heel aantal takken van mijn heg was verbogen. Het was duidelijk te zien dat iemand in de heg gevallen was. Een struikelend…

Slakken (met update)

Afbeelding
Vanmorgen zag ik een slak in een van mijn koolrabi's kruipen. Hij had er al een behoorlijk diep gat in gegeten. Zo diep dat het geen zin meer heeft om dit knolletje te oogsten. Twee anderen zijn ook aangevreten. Met dit weer is het bijna niet meer bij te houden met de slakkenvangst. Soms vind ik wel 20 slakken op één avond. Ze gaan gezamenlijk op een schaaltje en ik breng ze een eind verderop  naar een veldje met zevenblad. Ver buiten mijn tuin voor een slak. Maar toch komt er geen eind aan de slakkenvraat.

Ik vind het jammer. En soms erger ik me er aan. Maar ja, ik aarzel echt bij  slakkenkorrels. Ze sterven een hongerdood heb ik begrepen. Dat kan toch ook niet. Ik laat het maar zo. Misschien moet ik vooral dingen gaan kweken die ik wel lekker vind, maar waar een slak geen omweg voor maakt. En ach, ik houd nog genoeg plezier over aan het tuinieren.

Ik heb te weinig tijd om alles in mijn tuin in de gaten te houden en het komt regelmatig voor dat het regent dat het giet als ik een…

Delen

Afbeelding
Er is voor mij weer een nieuwe loot gekomen aan de fantastische boom van het delen. Na book- en postcrossing en kleine boekruilkastjes, kledingruilbeurzen is er nu foodsharing bij gekomen. Het bestaat al wel een tijdje, maar sommig nieuws gaat langzaam. In ieder geval in mijn richting. De vernieuwing van het ruilen is natuurlijk geweldig tegen het weggooien. En het is zo positief.

Blij word ik er van. Zeker als je kijkt naar de kast op de foto op de site van Genoeg-magazine. Een heerlijke rijkdom. Ook op de site van foodsharing is er van alles te vinden. En ik ontdekte dat er bij mij in de buurt een foodsharingpunt is. Bij een ander nieuw initiatief: Mijn tafel. Dat gaat niet om delen van spullen, maar om eht delen van winkelruimte.

Waarschijnlijk kenden vele mensen het al voordat ik het wist: je kunt een tafel huren en daar je overtollige spullen verkopen. Erg de moeite waard voor mensen die te veel hebben. Ik heb dat\ar wat minder last omdat ik jaren mee doe aan de d'ruitdaging …