Movies that matter

 
Eind maar was er in Den Haag het Movies that matter filmfestival. Op de site van Trouw las ik een aantal verhalen dat op het festival wordt verteld. Van verkrachte vrouwen in Congo, uitgehuwelijkte meisjes en vervolgde politieke activisten. Het festival komt voort uit een filmfestival van Amnesty International. Alle films hebben een relatie met de strijd voor mensenrechten. Het is indrukwekkend.

Het blijft een punt voor me. Wat moeten we met al dat lijden? Vaak volgt er een oproep om 'iets te doen', niet aan de kant te blijven staan. De beschuldiging dat 'de wereld de andere kant op kijkt' is zo veel makkelijker gemaakt dan dat er een oplossing wordt gevonden. En toch raakt het me iedere keer weer. Ik schreef al eens eerder over oceaanroof, hebzucht en over Malala, het Pakistaanse meisje dat werd neergeschoten omdat ze vond dat vrouwen recht hebben op onderwijs.

Het zijn maar een paar voorbeelden van de onderwerpen die me raken. En ik houd moeite met de oproep om iets te doen. Wat? Wat kan ik doen? Ik heb het verhaal van Malala eens voorgelegd aan een Boeddhistische leraar. De vraag achter het verhaal van dit meisje was natuurlijk: wat doen we met geweld waar we wel van horen, maar niets aan kunnen doen. Hij verwees me terug naar mezelf. Mijn grootste invloed ligt in mijn dagelijks leven. Wat ik daar doe, hoe ik daar leef is bepalend voor de mate van geweld en vrede om mij heen.

Ik wil dat graag leven en oefen met de aandacht zoals die in vijf oefeningen wordt beschreven. Iedere oefening maakt je bewust van het lijden dat veroorzaakt wordt je gedrag. Vanuit dat gevoel: ik veroorzaak lijden als ik dit of dat doe, is een besluit om ergens van af te zien makkelijker te nemen.

Dat is het deel in mijn eigen leven. Ik vind het aan de andere kant goed om op de hoogte te zijn van het leed van anderen. Ik ben niet verantwoordelijke en kan misschien ook niet zoveel betekenen, maar het houdt me realistisch en mijn gevoel over mijn leven in balans. Ik leef op een van de beste plekken en in een van de beste tijden ooit voor een vrouw. Malala's verhaal alleen al bewijst dat.

Lijden is geen makkelijk onderwerp. Ik ben daar al een tijdje mee bezig omdat je houding tegenover lijden mee bepaalt of je leven een goed leven is. Victor Frankl heeft daar een goed boek over geschreven: hoe lijden staat in verhouding tot de zin van het leven. Daar kom ik nog wel eens op terug. En op een ander fenomeen dat me steeds opvalt: hoe lijden en ellende bij sommige mensen een heldendom losmaakt, dat bijna onvoorstelbaar is. Movies that matter toont dat maar al te vaak. Voor een festival als dit zou ik willen dat ik in Den Haag woonde....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Franse vrijdagen (een update)

Besparen en genieten met narcissen

Kringloopkwaliteit