Pagina's

dinsdag 14 april 2015

Cottagemiddagen

Heerlijke zonnige middagen lokken me de tuin in. De Coox gaat aan en ik kook aardappels, rijst, pompoen, quinoa en sluit af met een pan water die in de thermosfles gaat voor de avondthee. Ik krijg er redelijk handigheid in om het vuur aan te krijgen. Ik wil beslist geen aanmaakblokjes gebruiken, omdat die nogal giftig zijn. De as van de Coox kan nu gewoon op de composthoop.

Terwijl ik de doperwten en de peulen zaai, hoor ik het kloppen van een specht. Ik kijk omhoog en zie hem door de takken van de monumentale acacia kruipen, zoekend naar een goed plekje om zijn hol uit te hakken. Wat een geweldige ervaring om dat te zien!

De rucola en pluksla in mijn kleine koude bak staan er prachtig bij. Over een paar weken zal ik de tomatenplanten er poten. Dan zal de sla al in mijn lunchpakketten verdwenen zijn. Ik zaai wat uien voor de koude bak en bladmosterd voor de rekken met bonen en als ik de bieslook knip, zie ik de eerste tuinboon boven de grond komen. Ongetwijfeld ben ik een van de laatsten van de tuiniers, maar mijn plezier is er niet minder om.

Het honingkruid heeft het zwaar. Ik ben er toch weer ingetrapt in het tuincentrum: te vroeg een plant gekocht die ik graag in de tuin wil hebben. Ik denk dat tuincentra veel geld verdienen aan het verlangen van de klanten naar de lente. Meestal heb ik het wel onder controle, maar dit keer... helaas. Hopelijk redt de plant het toch.

Voor het eerst had ik ook tijd om te zaaien: twee soorten tomaten, courgette, pompoen, eeuwige moes, tagetes en kervel. Het zaad is al wat ouder want de zakjes zitten bomvol voor de hoeveelheid die ik nodig heb. Ik hoop dat het toch nog opkomt. Tijd om mijn handen te gaan wassen, de gekookte spullen in bakjes in de koelkast te doen en een kop thee te drinken, van kruiden uit de tuin natuurlijk.

De pompoen en quinoa worden mijn avondeten. Ik meng het met stukje geitenkaas, gewelde rozijnen, een beetje olijfolie, harissa en ras el hanout. Een heerlijke salade, zeker voor herhaling vatbaar.

donderdag 9 april 2015

De geschiedenis van mijn huis.

Zuinigaan vertelde op haar blog over de huizen van haar ouders in de jaren vijftig. Weinig ruimte, keuken in de kamer, wc in de tuin....

Ik herken dat niet uit mijn eigen jeugd. Mijn ouders hadden een doorzonwoning in en jaren 70 nieuwbouwwijk. Er was een keuken met een barretje, een wc en een badkamer. Maar het huis waar ik nu zelf in woon is gebouwd in 1937, vlak voor de oorlog in crisistijd. Ik kan het verhaal van Zuinigaan wel plaatsen als ik mijn huis bekijk, zij het dat mijn huis luxer was en voor rijkere mensen dan haar grootouders.

Ik heb een halletje met een tochtdeur.  Dit halletje was al eens onderwerp van een blogtekst. Na die tochtdeur kom je in de gang. Onder de trap is de wc aangelegd. Ik vraag me af of die er ook was toen het huis werd gebouwd, omdat-ie nogal onhandig is vormgegeven. Er is een aparte keuken en een kamer en suite op de benedenverdieping. De kamer heeft een erker aan de voorkant en openslaande deuren naar de tuin aan de achterkant. Dan is er onder de trap van mijn bovenburen een kelderkast.

Ik ga een trap omhoog en kom dan op een klein overloopje en er is 1 kamer op de eerste verdieping van mijn huis. Nu is dat de badkamer, maar vroeger zal het een gewone kamer zijn geweest. Het kan zijn dat de badkamer daar is aangelegd omdat er al een wastafel was in deze kamer. Dat weet ik niet zeker. Ik kan nog een trap omhoog naar een ander klein  halletje. Vorige bewoners hebben een lichtkoepel gemaakt in het platte dak. Daardoor is het prettig licht in het halletje. Ooit moet hier een ingebouwde kast hebben gezeten. Je kunt de contouren nog op de muur zien. Er is een kleine kamer, mijn slaapkamer.

Ik vraag me wel eens af hoe dat nou geweest moet zijn voor de eerste bewoners. Mijn tuin is 18 meter diep. Hebben de eerste bewoners hier hun groenten geteeld? In 2004 is de tuin opnieuw aangelegd door de vrouw die toen het huis kocht. Er is niets meer terug te vinden van hoe het was. Of het moet een rij stenen zijn die ongeveer op 40 cm diepte in mijn groentetuin zit. Was daar nog een schuurtje dat is afgebroken? Ik ga de bouwtekening maar eens bekijken in het archief.

woensdag 8 april 2015

Kiemen

Ik schreef al over de taugé die ik liet kiemen. In de winkel van Terre des Hommes vond ik er een boekje over. Pagina's vol ideeën en informatie over kiemen en microgroenten voor € 1,50.

Er zijn nog heel veel andere mogelijkheden voor kiemen. Na de taugé ben ik begonnen met een experiment om Quinoa te laten kiemen. Volgens het boek ging dat sneller dan de mungboontjes. Dat is wel waar maar de kiemen kwamen traag en bleven heel klein. Ik vertrouwde de geur niet. Misschien heb ik het verkeerd gedaan. Uiteindelijk heb ik de kiemen niet opgegeten. Ik ga gewoon verder overigens. Pompoenpitten staan op het programma. Daarvoor ga ik eerst een pompoen kopen en de zaden gaan in de kiempot.

Ik heb ook drie kleine ovenschaaltjes gevuld met watten om daarop microgroenten te kweken. Op dit moment staat er pluksla, rucola en shaki mizuna. Dit soort scherpe groenten combineren heel goed met bietjes en geitenkaas. Wat linzen erbij voor de bite, en dat is weer een heerlijke salade om mee te nemen naar mijn werk.

Die microgroente is heel makkelijk (regelmatig water geven, zorgen dat de wortels is het water staan) en het staat ook nog leuk in de vensterbank. Ik kocht bij Lid*l allerlei zakjes zaad, die ik ga gebruiken als microgroente: radijs, prei, sla, dille en andere kruiden.

dinsdag 7 april 2015

Movies that matter

 
Eind maar was er in Den Haag het Movies that matter filmfestival. Op de site van Trouw las ik een aantal verhalen dat op het festival wordt verteld. Van verkrachte vrouwen in Congo, uitgehuwelijkte meisjes en vervolgde politieke activisten. Het festival komt voort uit een filmfestival van Amnesty International. Alle films hebben een relatie met de strijd voor mensenrechten. Het is indrukwekkend.

Het blijft een punt voor me. Wat moeten we met al dat lijden? Vaak volgt er een oproep om 'iets te doen', niet aan de kant te blijven staan. De beschuldiging dat 'de wereld de andere kant op kijkt' is zo veel makkelijker gemaakt dan dat er een oplossing wordt gevonden. En toch raakt het me iedere keer weer. Ik schreef al eens eerder over oceaanroof, hebzucht en over Malala, het Pakistaanse meisje dat werd neergeschoten omdat ze vond dat vrouwen recht hebben op onderwijs.

Het zijn maar een paar voorbeelden van de onderwerpen die me raken. En ik houd moeite met de oproep om iets te doen. Wat? Wat kan ik doen? Ik heb het verhaal van Malala eens voorgelegd aan een Boeddhistische leraar. De vraag achter het verhaal van dit meisje was natuurlijk: wat doen we met geweld waar we wel van horen, maar niets aan kunnen doen. Hij verwees me terug naar mezelf. Mijn grootste invloed ligt in mijn dagelijks leven. Wat ik daar doe, hoe ik daar leef is bepalend voor de mate van geweld en vrede om mij heen.

Ik wil dat graag leven en oefen met de aandacht zoals die in vijf oefeningen wordt beschreven. Iedere oefening maakt je bewust van het lijden dat veroorzaakt wordt je gedrag. Vanuit dat gevoel: ik veroorzaak lijden als ik dit of dat doe, is een besluit om ergens van af te zien makkelijker te nemen.

Dat is het deel in mijn eigen leven. Ik vind het aan de andere kant goed om op de hoogte te zijn van het leed van anderen. Ik ben niet verantwoordelijke en kan misschien ook niet zoveel betekenen, maar het houdt me realistisch en mijn gevoel over mijn leven in balans. Ik leef op een van de beste plekken en in een van de beste tijden ooit voor een vrouw. Malala's verhaal alleen al bewijst dat.

Lijden is geen makkelijk onderwerp. Ik ben daar al een tijdje mee bezig omdat je houding tegenover lijden mee bepaalt of je leven een goed leven is. Victor Frankl heeft daar een goed boek over geschreven: hoe lijden staat in verhouding tot de zin van het leven. Daar kom ik nog wel eens op terug. En op een ander fenomeen dat me steeds opvalt: hoe lijden en ellende bij sommige mensen een heldendom losmaakt, dat bijna onvoorstelbaar is. Movies that matter toont dat maar al te vaak. Voor een festival als dit zou ik willen dat ik in Den Haag woonde....

vrijdag 3 april 2015

Zonnepanelen (vervolg)

Vorige week had ik een adviseur op bezoek voor mijn zonnepanelen. Ze moest een beetje lachen om mijn verbruik: 405 kWh per jaar. Maar ja, het blijft stroom die ik zelf kan opwekken. Ik legde haar uit waarom ik toch panelen wil: ik wil minder grondstoffen gebruiken.

Dus, ik wilde niet alleen mijn huidige verbruik zelf opwekken. Ik wil ook op een inductie plaat gaan koken, niet meer op gas. Dat is wel een investering vanwege nieuwe pannen en de plaat. Het wordt een losse plaat, omdat ik over een paar jaar de keuken wil vervangen. Tegen die tijd kies ik wel weer voor een ingebouwde kookplaat. Op een site voor bootliefhebbers heb ik een mooie tweepitter gevonden. Ik gebruik meestal niet meer dan twee pitten, dus dat kan prima.

Ik kreeg nog een ander advies: infraroodwarmte. Dat zou in de twee kamers beneden kunnen. De rest van het huis verwarm ik toch niet. Daar ben ik nu naar aan 't kijken op internet. In mijn voorkamer overweeg ik een paneel in de schoorsteenmantel. Vroeger stond daar de kolenkachel, nu zou daar hypermoderne warmte kunnen komen. In de achterkamer weet ik het nog niet. Misschien haal ik de gaskachel daar wel weg en doe ik de plaat ook in de schoorsteenmantel. Als ik deze plaat in zwart bestel, ziet het er al een eenheid uit. Ik peins er nog een tijdje over en in de tussentijd doe ik mijn onderzoek.

Als ik de drie dingen, mijn jaarverbruik, het koken en het verwarmen van de kamers wil regelen met zonnepanelen, kom ik op ongeveer 1500 kWh per jaar. Dat is ongeveer 6 panelen. Daarover wil ik nog maar eens gaan praten met de adviseur. En dan wordt het offertes aanvragen. Weer een stapje verder.

woensdag 1 april 2015

Wensenlijst 2015

De update van mijn wensenlijst stond op het programma. Dit is nu de stand:

Wens 4:
Op een mooie zondag kookte ik allerlei dingen op de Coox. De week erna was het koken lekker makkelijk: het eten kon ik opbakken omdat het al gaar was, of koud verwerken in salade. Het werkt heel handig en ik ga het zeker vaker doen.
Ik kookte ook een keer water. Vier liter in een grote pan. Die heb ik leeggegoten in het afvoerputje van de douche met wat soda. Zo blijven de afvoerpijpen ook schoon.

Wens 5:
Over Lets twijfel ik wat. Ik heb het idee dat ik daar toch niet helemaal pas. Het was overigens leuk om kennis te maken met de mensen. Tja, als je het niet probeert weet je het niet.

Wens 7:
Ik las een omnibus van Pearl S. Buck. Het boek werd geselecteerd voor het oud papier bij Terre des Hommes omdat het er te oud uit zag. Het zou echt niet verkopen in de winkel. Maar ja, Buck is een Nobelprijswinnares. Ik wilde toch wel weten wat ze geschreven had. Het was een paar uur leesplezier, heerlijk zondagmorgen in bed met de zon die de kamer in schijnt.

Wens 8:
Ik pootte een oud ras tuinbonen. Ze zijn nog niet op gekomen, dus het is afwachten. De andere bonen kunnen pas eind april, begin maart de grond in. De Eeuwige moes staat er nog. Ik ga dit jaar wel nieuwe zaaien om deze oude stam te vervangen.

Wens 9:
Bij een vriend van mij maakte ik een plaattaart met boerenkool (de eeuwige moes uit mijn tuin), bieten, geitenkaas en cashewnoten. Erg lekker.

Wens 12:
Ik heb intussen een houten bak gevonden die kan dienen als solar cooker. Lijkt me veiliger(?) De hoeveelheid piepschuim die ik op voorraad heb groeit ook, maar ik heb nog niet genoeg. Even volhouden nog.

Wens 13:
In februari en maart heb ik geen brieven naar dierbaren gestuurd. Ik ben wel bezig met een brief aan een Britse filosoof over zijn boek De filosofie van de Schoonheid. Ik heb wat vragen en opmerkingen en ben benieuwd naar zijn reactie.

Wens 15: (NIEUW)
Ik wil een goed recept vinden voor een gezicht crème of olie. Ik heb wat boeken geleend van de bieb en heb zelf ook wat boeken over aromatherapie. Eens kijken wat ik kan vinden. Als iemand een idee heeft? Ik hoor het graag.