Berichten

Berichten uit april, 2015 weergeven

Cottagemiddagen

Heerlijke zonnige middagen lokken me de tuin in. De Coox gaat aan en ik kook aardappels, rijst, pompoen, quinoa en sluit af met een pan water die in de thermosfles gaat voor de avondthee. Ik krijg er redelijk handigheid in om het vuur aan te krijgen. Ik wil beslist geen aanmaakblokjes gebruiken, omdat die nogal giftig zijn. De as van de Coox kan nu gewoon op de composthoop.

Terwijl ik de doperwten en de peulen zaai, hoor ik het kloppen van een specht. Ik kijk omhoog en zie hem door de takken van de monumentale acacia kruipen, zoekend naar een goed plekje om zijn hol uit te hakken. Wat een geweldige ervaring om dat te zien!

De rucola en pluksla in mijn kleine koude bak staan er prachtig bij. Over een paar weken zal ik de tomatenplanten er poten. Dan zal de sla al in mijn lunchpakketten verdwenen zijn. Ik zaai wat uien voor de koude bak en bladmosterd voor de rekken met bonen en als ik de bieslook knip, zie ik de eerste tuinboon boven de grond komen. Ongetwijfeld ben ik een van de laats…

De geschiedenis van mijn huis.

Afbeelding
Zuinigaan vertelde op haar blog over de huizen van haar ouders in de jaren vijftig. Weinig ruimte, keuken in de kamer, wc in de tuin....

Ik herken dat niet uit mijn eigen jeugd. Mijn ouders hadden een doorzonwoning in en jaren 70 nieuwbouwwijk. Er was een keuken met een barretje, een wc en een badkamer. Maar het huis waar ik nu zelf in woon is gebouwd in 1937, vlak voor de oorlog in crisistijd. Ik kan het verhaal van Zuinigaan wel plaatsen als ik mijn huis bekijk, zij het dat mijn huis luxer was en voor rijkere mensen dan haar grootouders.

Ik heb een halletje met een tochtdeur.  Dit halletje was al eens onderwerp van een blogtekst. Na die tochtdeur kom je in de gang. Onder de trap is de wc aangelegd. Ik vraag me af of die er ook was toen het huis werd gebouwd, omdat-ie nogal onhandig is vormgegeven. Er is een aparte keuken en een kamer en suite op de benedenverdieping. De kamer heeft een erker aan de voorkant en openslaande deuren naar de tuin aan de achterkant. Dan is er onder de trap…

Kiemen

Afbeelding
Ik schreef al over de taugé die ik liet kiemen. In de winkel van Terre des Hommes vond ik er een boekje over. Pagina's vol ideeën en informatie over kiemen en microgroenten voor € 1,50.

Er zijn nog heel veel andere mogelijkheden voor kiemen. Na de taugé ben ik begonnen met een experiment om Quinoa te laten kiemen. Volgens het boek ging dat sneller dan de mungboontjes. Dat is wel waar maar de kiemen kwamen traag en bleven heel klein. Ik vertrouwde de geur niet. Misschien heb ik het verkeerd gedaan. Uiteindelijk heb ik de kiemen niet opgegeten. Ik ga gewoon verder overigens. Pompoenpitten staan op het programma. Daarvoor ga ik eerst een pompoen kopen en de zaden gaan in de kiempot.

Ik heb ook drie kleine ovenschaaltjes gevuld met watten om daarop microgroenten te kweken. Op dit moment staat er pluksla, rucola en shaki mizuna. Dit soort scherpe groenten combineren heel goed met bietjes en geitenkaas. Wat linzen erbij voor de bite, en dat is weer een heerlijke salade om mee te nemen …

Movies that matter

Afbeelding
Eind maar was er in Den Haag het Movies that matter filmfestival. Op de site van Trouw las ik een aantal verhalen dat op het festival wordt verteld. Van verkrachte vrouwen in Congo, uitgehuwelijkte meisjes en vervolgde politieke activisten. Het festival komt voort uit een filmfestival van Amnesty International. Alle films hebben een relatie met de strijd voor mensenrechten. Het is indrukwekkend.
Het blijft een punt voor me. Wat moeten we met al dat lijden? Vaak volgt er een oproep om 'iets te doen', niet aan de kant te blijven staan. De beschuldiging dat 'de wereld de andere kant op kijkt' is zo veel makkelijker gemaakt dan dat er een oplossing wordt gevonden. En toch raakt het me iedere keer weer. Ik schreef al eens eerder over oceaanroof, hebzucht en over Malala, het Pakistaanse meisje dat werd neergeschoten omdat ze vond dat vrouwen recht hebben op onderwijs.

Het zijn maar een paar voorbeelden van de onderwerpen die me raken. En ik houd moeite met de oproep om iet…

Zonnepanelen (vervolg)

Afbeelding
Vorige week had ik een adviseur op bezoek voor mijn zonnepanelen. Ze moest een beetje lachen om mijn verbruik: 405 kWh per jaar. Maar ja, het blijft stroom die ik zelf kan opwekken. Ik legde haar uit waarom ik toch panelen wil: ik wil minder grondstoffen gebruiken.

Dus, ik wilde niet alleen mijn huidige verbruik zelf opwekken. Ik wil ook op een inductie plaat gaan koken, niet meer op gas. Dat is wel een investering vanwege nieuwe pannen en de plaat. Het wordt een losse plaat, omdat ik over een paar jaar de keuken wil vervangen. Tegen die tijd kies ik wel weer voor een ingebouwde kookplaat. Op een site voor bootliefhebbers heb ik een mooie tweepitter gevonden. Ik gebruik meestal niet meer dan twee pitten, dus dat kan prima.

Ik kreeg nog een ander advies: infraroodwarmte. Dat zou in de twee kamers beneden kunnen. De rest van het huis verwarm ik toch niet. Daar ben ik nu naar aan 't kijken op internet. In mijn voorkamer overweeg ik een paneel in de schoorsteenmantel. Vroeger stond da…

Wensenlijst 2015

De update van mijn wensenlijst stond op het programma. Dit is nu de stand:

Wens 4:
Op een mooie zondag kookte ik allerlei dingen op de Coox. De week erna was het koken lekker makkelijk: het eten kon ik opbakken omdat het al gaar was, of koud verwerken in salade. Het werkt heel handig en ik ga het zeker vaker doen.
Ik kookte ook een keer water. Vier liter in een grote pan. Die heb ik leeggegoten in het afvoerputje van de douche met wat soda. Zo blijven de afvoerpijpen ook schoon.

Wens 5:
Over Lets twijfel ik wat. Ik heb het idee dat ik daar toch niet helemaal pas. Het was overigens leuk om kennis te maken met de mensen. Tja, als je het niet probeert weet je het niet.

Wens 7:
Ik las een omnibus van Pearl S. Buck. Het boek werd geselecteerd voor het oud papier bij Terre des Hommes omdat het er te oud uit zag. Het zou echt niet verkopen in de winkel. Maar ja, Buck is een Nobelprijswinnares. Ik wilde toch wel weten wat ze geschreven had. Het was een paar uur leesplezier, heerlijk zonda…