Berichten

Berichten uit november, 2014 weergeven

Schrijfplek

Afbeelding
Twee en een half jaar geleden trok ik in dit huis. Het was een bewuste keuze van mij om kleiner te gaan wonen en om en huis te kopen. Ik moest dus veel spullen weg doen om in dit huis te passen. Dozen en dozen vol zijn naar kringloopwinkels gegaan en uiteindelijk een grote stapel spullen naar de stort. Ik had een laminaatvloer overgenomen van de vorige bewoners. Die moest er uit. Pure verspilling, maar ja, de verhuurder had het zo bepaald. Ik kon gelukkig de planken die nog goed waren, weggeven.

Een ander ding dat weg moest, was mijn bureau. Dat was even slikken want het bureau was me dierbaar. Het was heel bijzonder van vorm en ik had er met veel plezier aan gewerkt. Maar ja, ik had er echt geen ruimte voor.

De verhuizer wilde het wel kopen en trok de verkoopprijs van de verhuiskosten af. Ik dacht dat ik prima aan de eettafel zou kunnen werken. En dat is ook zo. Maar toch, een tijdje geleden vond ik in een kringloopwinkel voor €35,00 een soort secretaire die je aan de muur moet schro…

Financiele vrijheid

Afbeelding
Dit weekend ga ik naar een cursus over financiele onafhankelijkheid. Voor wie al wat langer meeleest op mijn blog, is het wel duidelijk dat dit is waar ik naar streef. Ik moet foto's meenemen die verbeelden wat financiele vrijheid voor mij betekent. En foto's van mijzelf. We gaan een geldspel doen en ik moet twee briefjes van 10 meenemen. Het is allemaal reuze spannend.

Dit zijn twee plaatjes die ik meeneem:

Ik zou reizen willen maken zoals het vroeger ging. Met oude treinen, lekker langzaam. Andere plaatjes zijn van mijn tuin, een cottagekeuken, inmaken en een warm hoekje om te lezen. Het langzame leven, daar komt het toch op neer in mijn vrijheidsbeleving. Genoeg tijd om kalm aan te doen. En genoeg tijd om te delen.

Thich Nhat Hanh, de boeddhistische leraar die ik probeer te volgen, heeft in zijn klooster een lazy day per week. Een dag om niks te doen. Volgens mij is dat heel goed voor je gezondheid. Een beetje rommelen in de tuin, wandeling maken, terrasje pikken.

Ik bestee…

Weekfoto

Afbeelding
Middeleeuws kerkje op het platteland. Herfsttinten en de eerste kale bomen.  Het kerkhof ligt er nog helemaal omheen. Zoals het vroeger was.

Druivensap

Afbeelding
Ik heb er al eens over geschreven: ieder jaar krijg ik druiven van een kennis. En ieder jaar maak ik daar van alles van. Afgelopen oktober en vorig jaar was dat vooral sap. Van vorig jaar had ik nog één fles over. Toen ik die vanmorgen open maakte om door mijn smoothie te schenken, zag ik dat de deksel bol stond. Het sap is gaan gisten. Ik maakte de fles open in de gootsteen en er bubbelde een klein beetje uit.

Gelukkig zijn de andere flessen nog goed, dus had ik een heerlijk ontbijt met een smoothie van banaan, appel, druivensap, sojayoghurt en zijden tofu. Maar wat nu met die andere fles druivensap? Als ik er aan ruik, ruikt het naar bier. Ik weet niet goed wat ik er van moet denken. Is dit echt bedorven, of kan ik dit als een soort bier drinken? Heeft iemand hier ervaring mee?

Zelfvoorziening

Afbeelding
Dit filmpje vind ik erg boeiend, zelfvoorziening vind ik boeiend. Deze mensen besteden veel tijd aan hun levensonderhoud, maar dan op een andere manier. Niet door veel uren te werken voor geld, maar voor het verbouwen van voedsel. Ze leven in een streek met hetzelfde klimaat als zuid Spanje, denk ik, vanwege het cactusfruit. Ze kunnen misschien meer verbouwen, maar ik herken het verlangen om vrij te zijn, vrij je eigen tijd in te kunnen delen.

Ik denk ook al een tijdje na over kippen. Twee kleine kippen, die niet al te grote eieren leggen. Dan heb ik voldoende eieren voor mijzelf en kan ik ze zo nu en dan weggeven. Ik moet nog wel een goede plek voor ze vinden in mijn tuin. Het zou wel wat verbouding betekenen. En ik wil het pas doen als ik wat minder werk.

Ik wil mijn tuinhuisje afbreken, want dat staat precies op de plek waar de zon het meest schijnt. Daar zouden fruit en groenten moeten groeien. Van het hout van het huisje wil ik twee kasten bouwen waar alle tuinspullen in kunnen.…

Verder met de d'ruitdaging

Afbeelding
Een kwartier kaarten uitzoeken, leverde toch weer 8 punten op. Ik selecteerde 50 kaarten en enveloppen die ik beslist niet meer ga sturen, zeker nu ik ben gestopt met postcrossing. Mijn kaarten bewaar ik in een houten doos. Bovenop die doos lagen twee mapjes met postpapier, die er niet meer bij in konden. Nu past het weer....dat soort dingen geeft me toch altijd weer een goed gevoel.

En toen ik de was opvouwde, besloot ik 3 t-shirts niet meer te gaan dragen. Die gaan in de container van het Leger des Heils. 3 punten erbij. Het werd meteen tijd om alle kleren eens kritisch te bekijken. Als ik 33 stuks overhoud, kan er best wat naar de kringloop. De eerste selectie bracht 19 kledingstukken op, die nu in een vuilniszak bij de deur staan en binnenkort in de container van het Leger des Heils zullen verdwijnen.

En bij het leeghalen van de tijdschriftenmand, vond ik nog 6 tijdschriften uit 2012. Hoog tijd voor het oud papier voor deze bladen. Geen idee hoeveel punten het oplevert, maar uitei…

Weekfoto

Afbeelding
Een stilleven in het Pilgrim Fathers house.  Bijna een schilderij.

Samen genieten

Afbeelding
Hoewel het al weer ruim een week geleden is, geniet ik nog na van de mooie dagen van het vorige weekend

. Het begon met een concert in een middeleeuwse kerk. De Canto Ostinato van Simeon ten Holt. Behalve zitplaatsen waren er ook ligplaatsen en daar had ik er één van. Heel dicht bij de piano's op het podium. Aan het begin van het concert gingen mijn gedachten nog wat heen en weer, maar na een tijdje was het alleen nog maar muziek. Ik zat lekker tegen de muur geleund, verwarmingsbuis in mijn rug en dromerig te genieten van het concert.

Na het concert was er nog een mooie tentoonstelling in de toren van de kerk. De kunstenaar was aanwezig en hij legde zijn werkwijze aan ons uit. Dat was een mooi gesprek. Hij liet ons met zijn werk ook zien hoe een heel klein detail (bijvoorbeeld van een beekje) prachtig kan zijn, zonder dat je weet waar je nu precies naar kijkt. Genieten zonder te begrijpen of te weten.

De volgende dag vertrok ik naar mijn studievrienden in Leiden. Eens in de zoveel…

Drieendertig & voor het geval dat....

Afbeelding
Ik kijk graag naar het youtubekanaal van Kirstin Derksen. Zij maakt al langere tijd video's over kleine huizen, ecologisch leven en allerlei aanverwante onderwerpen. Ik heb het filmpje over leven als Thoreau al eens op dit blog geplaatst. Een van haar filmpjes gaat over een streven dat mensen hebben om niet meer dan 33 kledingstukken te hebben. Hierop zijn vele varianten in het minimalisme: niet meer dan 100 eigendommen is daarvan een van de belangrijkste.


Dat laatste gaat mij beslist niet lukken en dat wil ik ook niet. Toch houdt de eenvoud een enorme aantrekkingskracht op me.en blijf ik steeds meer dingen weg doen dan ik in huis haar. En dit kledingdoel spreekt me wel aan. Ik heb eens gekeken wat ik overhoud als ik 33 kledingstukken heb. Het is werkelijk meer dan genoeg! En het geeft meteen inzicht in je garderobe. Nou heb ik geen extreem grote garderobe, want dat past onmogelijk in mijn huis. Toch blijk ik meer kleding te hebben dan ik gedacht had.

In twee dozen bovenin mijn ha…

Afscheid nemen

Afbeelding
Sinds een jaar maak ik deel uit van een groep. Ik zal het een studiegroep noemen omdat het te veel uitleg vraagt. Ieder half jaar komen we een weekend bij elkaar en in de tussentijd mailen we veel en zien elkaar soms. Het is een groep van mensen die elkaar steunen in hun persoonlijke groei. Heel betrokken, heel warm.

De twee weekenden zijn de momenten waarop je kunt besluiten dat je afscheid wilt nemen van de groep. Als je geleerd hebt wat je wilde leren, als je toe bent aan iets anders. Dan nemen we afscheid en dat doen we met aandacht. Heel zorgvuldig.
Jaren geleden vertelde een vriend mij dat hij had geleerd om grondig afscheid te nemen. We zeggen vaak tegen elkaar, 'Veel geluk enzo en we zien elkaar nog wel weer eens'. Dat is eigenlijk een slordige manier van afscheid nemen. Je sluit het niet echt af en houdt de suggestie open dat er nog wel weer contact zal zijn, hoe klein die kans ook is. Je maakt je er een beetje van af en ziet de realiteit niet echt onder ogen. Ik vind…

Zonnepanelen, tja....

Afbeelding
Deze week ben ik er eens even voor gaan zitten. Ik wilde een formulier invullen van de plaatselijke energiecooperatie om te zien hoeveel panelen ik nodig zou hebben. Natuurlijk moest ik vragen beantwoorden over ligging en helling en oppervlakte van het dak. Maar ook de energiekosten die ik had. En tja, dat had ik nog nooit echt secuur gedaan. 
Ik pakte mijn rekeningen van de afgelopen twee jaar erbij en moest eigenlijk lachen. Voor stroom betaal ik € 8,00 per maand. Een globale berekening van de plaatsing van de zonnepanelen was € 4.000,00. Als ik dat bedrag deel door 96 – wat ik jaarlijks betaal voor stroom – dan kom ik op een aflossingstermijn van 41 jaar!
Daar is natuurlijk van alles over op te merken. Blijft stroom wel zo goedkoop? En misschien kan ik stroom leveren en daarvoor betaald worden? Dat is wel mogelijk, misschien, maar dan nog is het een van de minst rendabele dingen die ik kan doen voor het milieu. Voor gas betaal ik € 78,00. Volgens mijn leverancier is mijn gasverbruik …

Weekfoto

Afbeelding
Een opvallend mooi detail van een beeld dat ik een aantal jaar geleden in Spanje zag. Een geknielde non, haar hand onder haar hoofd. Ze lijkt te dromen.  Wat zo mooi is, is dat ze overduidelijk is aangeraakt Haar hoofd, of haar of hoofdbedekking  glimt helemaal van alle handen  die er overheen gestreeld hebben.  Eeuwen van aanraking.