Pagina's

maandag 27 oktober 2014

Herfstbrood

Gisteravond kwam een vriendin eten. Ik ben heel druk met de laatste loodjes van een boek dat ik voor mijn werk uitgeef, dus ik had niet veel tijd. Maar ja, het hele weekend met mijn neus in de computer, dat zag ik ook niet erg zitten.
Ik maakte het mezelf makkelijk: pompoensoep. Gewoon bouillon met stukjes wortel, ui, een kleine aardappel en veel pompoen. Aan de kook brengen en in mijn 'hooikist'. Als alles gaar is, de staafmixer erdoor en wat speltroom. Ik plukte nog wat bieslook en legde de muskaatnoot met rasp op tafel. Bij de soep wilde ik brood serveren. Ik bak mijn brood zelf. Leuk om eens iets anders te proberen voor dit etentje met mijn vriendin.

Mijn 'hooikist'

Ik vond een recept van herfstbrood. Nu kun je eindeloos experimenteren met broodrecepten als je de basisingrediënten maar goed vervangt. Dat is bij dit recept ook zo.

Bloem werd speltvolkorenmeel
Zout bleef zout, alleen minder dan in het recept
Olie -die notenolie moest zijn- werd pompoenolie
Suiker werd appelstroop - moest perenstroop, maar dat had ik niet in huis-
Water werd perensap, waarvoor ik toch nog even snel naar de winkel moest
Gist bleef gist.
Walnoten en kaneel waren extra toegevoegd.

Ik paste de hoeveelheden aan, zodat ik een klein broodje kreeg in mijn broodbakmachine. Het leek lang niks te worden: het deeg bleef kleverig, maar het resultaat was prima! Mijn vriendin vond het bijna cake en het smaakte prima bij de soep. Ik zou graag een plaatje laten zien, maar er is nu nog maar een onaantrekkelijk hompje brood over. Ik ben van plan om dit brood vaker te maken en ermee te experimenteren. Appelsap, hazelnoten en rozijnen bijvoorbeeld. Misschien plaats ik dan nog wel een foto.

Ik had bij de rest van de perensap een siroop gedaan van rozemarijn. Dat recept stond op de zelfde pagina. Er moest suiker bij de siroop, maar dat was geen succes: veel en veel te zoet. Nou ja, een mislukking hoort er ook bij.

De salade was gemaakt door mijn vriendin en ik had een wijn die uitstekend bij pompoen kan: Grüner Veltliner. We aten lekker bij de kachel, omdat de eettafel vol lag met spullen voor het boek. Na twee uurtjes bijpraten, ging mijn vriendin weer weg en dook ik weer in de teksten. Een heerlijke pauze!

De picknick bij de kachel van vorig jaar.

zondag 26 oktober 2014

Weekfoto

Heerlijke herfst! Appels en chrysanten.

En een prent die ik ooit mee nam uit Japan.


maandag 20 oktober 2014

D'ruitdaging vervolg

Na drukke dagen en een weekend weg, ben ik een beetje de tel kwijt van mijn opruimactie. Vandaag heb ik de teugels weer wat aangehaald. Niet alle opdrachten leverden me wat op. Kinderspeelgoed heb ik bijvoorbeeld niet in huis. Maar goed, er zijn genoeg andere dingen.

Tassen bijvoorbeeld. Ik stoorde me al een tijdje aan een canvas tas met een vlek erop die er maar niet uit ging en in de was was die tas ook nog eens gekrompen. Beroerd bij het boodschappen doen. Intussen heb ik een nieuwe tas, maar ja, zoals dat gaat: de oude tas hing nog steeds aan het haakje in de kast. En de oude tas die ik meenam naar mijn werk lag al een tijd in een hoekje. Hij moest gewoon weg. Dus nu gaat-ie weg.

2 punten erbij.

En oud studiemateriaal. Ik had nog een paar archiefdozen in mijn kast staan waarvan ik eerlijk niet wist wat er in zat. Op een avond ben ik er eens door gegaan. Leuk hoor, een wandelingetje langs memory lane: mijn boekje waarin mijn klasgenoten van het VWO hun opmerkingen schreven op de laatste schooldag bijvoorbeeld. Of de aantekeningen die ik maakte toen ik mijn stamboom onderzocht en het werkstuk dat ik tijdens mijn studie met onvoorstelbaar veel plezier maakte. Ik kon het enthousiasme nog voelen! Maar goed, er konden ook dingen weg. In totaal 13 syllabi van mijn studie konden weg.

13 punten

Schoenen waren ook een opdracht. Ik had al wat schoenen die naar de schoenmaker moesten omdat de hak vervangen moest worden. Daar heb ik nog een keer kritisch naar gekeken. Zijn ze het nog waard. Twee paar gingen in de prullenbak en een paar slofjes waarvan de zool kapot was. Ik zit nu wel met een serie schoenen die allemaal maximaal nog één seizoen mee kunnen. Dan weet ik dat alvast: ik moet op schoenenjacht! Niet het prettigste vooruitzicht voor iemand die niet van winkelen houdt. Tja....

3 punten.

Nu moet het nog naar de kringloop.  Binnenkort vertel ik verder.

zondag 19 oktober 2014

Weekfoto

Een andere mooie herinnering.
Al even van een tijdje geleden.
Aan het eind van één van mijn vakanties 
ging ik op bezoek bij vrienden in Zeeland. 
Het was een zomer met een hittegolf.
Gesprekken tot diep in de nacht
in de achtertuin omdat het maar niet kouder werd.
Op een mooie ochtend wilde de vriendin een yogales volgen 
Op het strand.
Voor iemand die ik Zeeland woont, is het strand veel minder 
bijzonder dan voor mij. Ik vond het heerlijk.
Ik wilde graag lekker met mijn voeten door het water en 
de kracht van de golven voelen.

dinsdag 14 oktober 2014

Weekfoto


Een andere heerlijke vakantiefoto. Een retraite op het IJsselmeer. 
Boot uit 1905. De kalmte van de wind en de wisselende kracht. 
Zonnige dagen, regenachtige dagen, briesjes en storm.
Stilte, goede gesprekken en schaterlachende hilariteit.
Koken voor de groep. En ... cappuccino op een terras omdat we even niet konden varen 

woensdag 8 oktober 2014

D'ruitdaging 7 & 8

Een gouwe ouwe voor dag 7: het selecteren van make-up. Vreemd genoeg is er toch altijd wel weer wat weg te gooien.
  • Neusdruppels die over datum zijn
  • Een ingedroogd potje creme van een paar jaar geleden
  • Twee oude mascara's
  • Twee oude lippenstiften
  • Vier ongebruikte monsters
  • Een fles en een tube oude zonnecreme
Dus alles bij elkaar heb ik hiermee 12 punten. En.... het is chemisch afval, dus ik zal naar de gemeentewerf moeten om het weg te brengen. Dat was nu precies wat ik steeds uitstel. De opdracht van Hilde komt dus als geroepen. Maandag heb ik dagje vrij. Dat wordt een ritje naar de stort.

Dag 8 hoef ik niks te doen: schonen in abonnementen en digitale nieuwsbrieven. Ik heb geen abonnementen op tijdschriften of kranten meer en de paar nieuwsbrieven die ik heb, lees ik regelmatig. Ik zou een plankje in een van de kasten kunnen aanpakken, maar ik heb het druk met inpakken voor het weekend. Ik laat het erbij voor vandaag.

dinsdag 7 oktober 2014

Politie

Bij mij in de straat zijn meer auto's dan parkeerplaatsen. Dus staan er vaak auto's waar dat niet de bedoeling is. Meestal vind ik dat geen punt. Ik weet nooit van wie de auto is, misschien iemand met rugklachten of iemand met haast of met een kind dat dringend naar de wc moest, iemand die snel even bij een vriend of vriendin langs ging en toen bleef hangen. Het kan allemaal.

Maar goed, de laatste tijd werd het wel erg druk. Ik heb een klein wagentje dat eigenlijk overal wel langs kan, maar kreeg moeite om tussen de auto's door te komen. Als ik er al bijna niet langs kan, hoe moet het dan met een ambulance of brandweerwagen? Dus, na enig aarzelen besloot ik de politie bellen.

Dat is, zacht gezegd, een bijzondere ervaring. Ik zei mijn naam en deed mijn verhaal. En, zonder goedemorgen of wat dan ook, was de eerste vraag: wat is uw postcode en wat is uw huisnummer? Het systeem moest gevuld en ik moest gevonden worden. De dame aan de telefoon vroeg me om mijn verhaal nog een keer te doen en viel me daarbij meermalen in de rede. Het betekende alleen maar dat ik drie keer hetzelfde moest vertellen. Er vielen lange stiltes, want mijn verhaal moest ingetypt worden. De dame vertelde me dat verder niet, liet me gewoon wachten. Aan het eind van het telefoon gesprek kreeg ik van haar te horen (verbeeld ik het me dat ze verveeld klonk?) dat ze er melding van zou maken. En dat was het.

Geen dankjewel voor de moeite die ik genomen heb, voor mijn tijd en aandacht, geen vervolg of nadere uitleg over wat dat dan betekent als ze er een melding van maakt. Ik was te verbluft om er naar te vragen. Ik kan nou niet zeggen dat de politie het op deze manier aantrekkelijk maakt om aangifte te doen.

Maar goed, misschien had de dame aan de telefoon haar dag niet en is ze normaliter heel adequaat of zijn haar collega-telefonisten dat en had ik net pech. Wie weet doet de politie wat met de melding. Dan is er hier (in een wijk die dat normaal niet nodig heeft) toch heel even blauw op straat.

maandag 6 oktober 2014

D'ruitdaging 5 & 6

Zondag dachten we na over de redenen waarom we niet weggooien. Ik heb daar allerlei redenen voor (gehad).

  • Het is nog best goed, en wie weet gebruik ik het nog wel eens. 
  • Ookal gebruik ik het niet, het is te waardevol om weg te doen.
  • Ik heb het van iemand cadeau gekregen en een cadeau doe je niet weg.
  • Ik weet niet hoe ik het weg moet gooien, prullenbak/kringloop?
  • Ik heb geen zin om het weg te gooien of weg te brengen. Laten staan is minder moeite.
  • Stel je voor dat ik het heb weggegooid en volgende week heb ik het ineens nodig, dan baal ik!
Nou ja, zo dus een beetje. Bij mijn verhuizing naar het huis waar ik nu in woon, was ik gedwongen om veel weg te gooien. Dit huis was gewoon veel kleiner. Wegdoen went, heb ik gemerkt. Maar nog steeds heb ik veel spullen staan die weg kunnen. 

Ik heb nog veel emmers verf die ik niet meer gebruik en die ongetwijfeld ook niet meer bruikbaar zijn, maar ik kan de moed niet opbrengen om naar de stort te gaan. Dan maar die ruimtevreters in mijn tuinhuisje. Hopelijk doet Hilde er nog iets mee..... dan moet ik wel. 

Vandaag gaat het over ondergoed en sokken. Dat vind ik iets te persoonlijk voor dit blog. Ik doe de opdracht wel, maar mijn kast blijft dicht voor het internet.


Weekfoto


Iedere week heb ik een miniboeketje op mijn eetkamertafel staan
Dit is het boeketje van deze week.
Ik vind het elke keer weer een feest om het uit te zoeken in de bloemenwinkel
Eenvoudige schoonheid.
Doordat het boeketje bij een Grieks'vrouwenbeeld, 
mijn artdeco theelichtje met theepot en de fruitschaal staat, 
vormt het een mooie eenheid op tafel. 
Zo valt het niet zo weg en heb ik iedere 
week het grote genoegen van een klein boeketje.

zondag 5 oktober 2014

Eindelijk! De tuin.

Mijn tuin lag er niet al te goed bij de afgelopen tijd. Ik had veel afspraken in de weekenden en de dagen waarop ik tijd had, regende het. Behoorlijk wat achterstallig onderhoud dus. Gisteren moest ik werken en het zag er naar uit dat het vandaag weer niet zou lukken om dat het koud zou worden.

Het weer was niet geweldig, maar het was toch goed genoeg om naar buiten te gaan. Ik voelde me echt naar buiten gelokt. Toen ik even buiten was, bedacht ik dat het goed zou zijn om een broodje te bakken. Het bakken duurt drie uur. Precies een mooie periode om in de tuin aan de slag te zijn.

Ik heb alle takken en stukken hout, die ik tijdens mijn wandelingen heb verzameld, in stukken gezaagd. Ze liggen nu in mijn rek. Ik weet niet hoeveel ik er nog van zal gebruiken dit jaar, maar het ligt klaar. Ik zal het misschien nog gebruiken in mijn nieuwe Coox. Dat moet ik nog uitproberen, daar schrijf ik nog over.

Er gingen twee kruiwagens naar de container een heel wat emmers met groen in de compostbak. De kamperfoelie is gesnoeid en de bieslook is geknipt om te drogen. Ik pootte nog wat plantjes en oogste nieuwe veldkers voor in mijn salade voor de komende week. Toen het brood klaar was, maakte ik roerei met een restje peultjes, wat veldkers en geraspte kaas en at dat met twee nog warme boterhammen.

Er is nog veel te doen: snoeiwerk en het weghalen van die vreselijke hoeveelheid zaailingen van de Vrouwenmantel. De groententuin moet nog winterklaar. Ik hoop binnenkort paardenmest te krijgen om door de grond te werken. Uren werk dus nog. Maar het maakt niet uit, dit was een heerlijk productieve dag.


zaterdag 4 oktober 2014

D'ruitdaging 3&4


Nummer 3: Snoertjes en gadgets.

Daar ben ik niet erg van, maar je hebt natuurlijk altijd wel het een en ander in huis. Bijvoorbeeld:
- Het oplaadsnoer van mijn oude telefoon
- Mijn oude telefoon
- Een tweede snoer voor mijn laptop
- Een tweede batterijoplader die ik niet gebruik

Ik houd niet van technische dingen in mijn huis. Ik vind ze lelijk: één van de redenen waarom ik geen televisie heb. Zo lelijk, zo'n beeldscherm en het neemt belachelijk veel ruimte in. Films kijk ik op mijn laptop.
Overigens, daar heb ik er twee van. Ze zijn allebei oud en traag. Binnenkort komt er een nieuwe.
Met het wegdoen van de laptop heb ik wel moeite, overigens. Er gaan rare verhalen rond over mensen die dan toch weer oude bestanden weten te vinden enzo. Een kennis van mij heeft een hamer gepakt zijn oude laptop stuk geslagen. Dat vind ik ook weer zo wat. Hoewel, wie wil er tegenwoordig nog zo'n trage laptop?

Goed, het zal duidelijk zijn dat ik het voor wat betreft de laptop nog niet weet. Ik ga Hilde van Yourganize maar eens vragen wat zij mij adviseert.

Voor dag 3 heb ik dus 4 punten: totaal 12 tot nu toe.


En dan dag 4: bankafschriften. Ik heb sinds 2010 geen bankafschriften meer, maar had de gewoonte om ze per jaar in een envelop te bewaren met het jaar erop waarin ik ze kon vernietigen. De enveloppen zitten in een doos met bijvoorbeeld de bewijsstukken van mijn belastingaangifte en gegevens over mijn arbeidsverleden ('vernietigbaar' in 2039 ;-). Ik was in 2013 en 2014 het vernietigen vergeten. Dat betekent dat ik 4 enveloppen vol administratie weg kan doen. 

Ik vond het een goede aanleiding om eens schoon schip te maken in de mand met papier die ik nog steeds heb staan. De selectie vult een papieren tas. Dit laatste geldt niet echt voor deze opdracht, eerlijk is eerlijk, ik krijg er 8 punten bij volgens Hildes berekening.

Score na 4 dagen: 20 punten.

vrijdag 3 oktober 2014

Opnieuw: druiven

Het is er weer de tijd voor: druiven. Ieder jaar krijg ik een grote hoeveelheid druiven uit de tuin van mijn kennis A. De oogst is dit jaar niet zo goed. Eén doosje was de helft van alles wat hij had weten te plukken. Maar... ze waren wel heerlijk. In drie etappes maakte ik drie liter sap van de druiven.

Eerst alles wassen in een emmer water, dan alle goede druiven er af plukken en in een pan doen. Weer wassen en dan op het gas met een klein laagje water erbij. Verder niks. Ik stamp het sap uit de druiven met een stamper voor de aardappelpuree. Dan komt de maatkan erbij en een koffiefilter met daarin een stukje kaasdoek. Het sap uit de pan en alle prut van de schillen en pitten schep ik in etappes in de filter.

Na een tijdje pak ik de doek op bij de punten en draai een bal van de druivenprut. Daarna probeer ik er zoveel mogelijk sap uit te knijpen. Daar heb ik wel mijn keukenhandschoenen bij aan, want het is echt heel heet! Doordat ik dit doe, is het sap dat ik maak troebel. Maar ja, om voor helder sap zoveel weg te gooien vind ik te jammer.

Ik vul iedere fles met ongeveer 850 ml. en de rest vul ik aan met water. Je kunt dat ook in andere verhoudingen doen. Ik heb hiervoor gekozen, omdat ik het sap niet drink maar gebruik om mijn muesli in te weken. Dan is de geconcentreerde smaak erg prettig.

Ik maakte dit jaar al op dezelfde manier vlierbessensap. Dat vind ik wel erg veel werk voor een beetje sap. Als het niet zo supergezond was, zou ik het misschien niet doen. Hoewel... het gepruts is ook wel weer erg leuk.

donderdag 2 oktober 2014

D'ruitdaging 1 en 2 oktober

Verpakkingen en sieraden, dat zijn de twee opdrachten waar de d'ruitdaging van dit jaar mee begint. Ieder jaar organiseert Hilde Verdijk haar d'ruitdaging in oktober: iedere dag ontvang je een opdracht om iets op te ruimen. En na een maand ben je weer verbaasd over de hoeveelheid spullen die je eigenlijk helemaal niet nodig hebt.

Voor ieder ding dat je weggooit of wegbrengt, krijg je een punt. Je schat aan het begin van de maand in hoeveel punten je denkt te halen en aan het eind vergelijk je dat. Ik ben zeker niet de eerste geweest die halverwege de maand al meer punten had dan ik vooraf had gedacht.

Ik doe dit nu voor het derde jaar. Vorig jaar heb ik eigenlijk alleen aan het begin mee gedaan en daarna is het wat verzand. Ik hoop dat het dit jaar beter lukt. Het is heerlijk om weinig spullen te hebben en alles steeds orderlijker te zien worden. Beginnen dus maar: Ik weet dat ik nog een verpakking heb van mijn smartphone en voor de rest zal ik echt in de schuur moeten kijken of daar nog iets staat. Ik denk het niet, eerlijk gezegd.

Sieraden had ik een tijdje geleden al eens bekeken. Veel ligt in een zakje klaar om naar de kringloop gebracht te worden. Dat moet ik morgen dan maar eens even doen, onderweg naar mijn werk.

Opdracht 1 - 1 punt
Opdracht 2 - 15 punten

woensdag 1 oktober 2014

Herfstbok

Ieder jaar in oktober drink ik een bokbier van G.ulpener. Het heeft een geschiedenis die teruggaat naar 1996. Ik volgde een opleiding waarvoor ik een staatsexamen af moest leggen. Weken had ik gestudeerd om het te halen. En het ging goed, ik slaagde met de aantekening 'met genoegen'. Ik was erg moe en opgelucht. 


Van vrienden kreeg ik een CD van Maria Callas en mijn toenmalige man wachtte me op bij het station. We gingen een hapje eten en daar gaf hij mij een mooie pennenset. Het restaurant was vol, we moesten wachten op een tafeltje. Aan de bar keek ik wat er van de tap te krijgen was. En dat was dit bockbier. Nog nooit had dit bier me zo lekker gesmaakt.  Ieder jaar geniet ik opnieuw van een heerlijk glas en denk terug aan dat moment. 

Dit keer had ik er een lekker stukje kaas bij dat ik van mijn goede vriend had gekregen. Hij had gasten gehad uit Duitsland en had hen de omgeving laten zien. Daarbij kwamen ze op een boerenmarktje waar kaas werd verkocht. Ze kochten twee stukken en lieten ze vervolgens mij hem in de koelkast liggen. Hij vindt de kaas niet lekker, dus gaf hij mij de twee stukken mee. Dat is heel veel voor mij alleen. Daarom hakte ik het in stukjes en deed de stukjes in olijfolie met wat ui, peper, tijm en knoflook. Heerlijk voor mijn lunchsalade met wat tomaat en komkommer. En misschien ook lekker door de pasta. 



Weekfoto


Japanse tuin in Hasselt. Schitterend beeld, heerlijke plek.
Ik was hier op de terugweg van mijn vakantie in Wallonië.
Ik ben dol op de historische cultuur van Japan. 
En ik had daar het gevoel dat ik er weer was.
En ik heb veel zin gekregen om er nog eens naar toe te gaan.

Misschien volgend jaar.....