Pagina's

vrijdag 26 september 2014

Beeld

Tijdens mijn vakantie dit jaar, was ik in Luik. Ik plaatste eerder al een foto van de kathedraal. We hadden een tijd in deze kathedraal doorgebracht en liepen terug naar de auto door de oude passage. Vroeger moet het een prachtig gezicht geweest zijn in deze passage. Nu was het allemaal wat vervallen, zoals veel in Luik. 

We liepen in deze passage langs een winkel voor woninginrichting; banken, kussentjes, gordijnstof.  En in de etalage stond dit beeld. Prachtig vond ik het, maar ja, ik koop niet zo maar een beeld. 

We liepen door en mijn zus wilde een andere winkel in. Dat was mijn aanleiding om snel terug te lopen en het beeld te kopen. Eén van mijn nichtjes ging mee. Zij vond een ander beeld mooier, met kippen. Nou ja, ieder z'n smaak. 

Het beeld werd een cadeautje voor mij aan mezelf voor mijn verjaardag. Ze lijkt op een geisha vind ik en ik heb een grote liefde voor de oude cultuur van Japan. Ze staat nu op mijn schoorsteenmantel die er voor gemaakt lijkt te zijn. Het is elke dag een feest om naar de schoonheid van dit beeld te kijken. Een van de beste aankopen die ik heb gedaan dit jaar!


woensdag 24 september 2014

Hapje eten

Gisteravond had ik geen zin om te koken. Ik had een heel intensieve middag gehad op mijn werk met veel onderzoek en denkwerk. Ik was met hoofdpijn naar huis gegaan. en wist dat ik de komende dagen ook nog geweldig veel te doen zou hebben. Leuke dingen gelukkig, maar wel veel. Even pas op de plaats was dus wel nodig. Even naar een eenvoudig restaurant: eten wat de pot schaft. Lekker op de fiets door de stad met alle reuring die dat altijd heeft.

Ik stuurde nog een berichtje naar een vriendin om haar te vragen of ze zin had om mee te gaan. Er kwam geen reactie, tot mijn grote verrassing, want zij reageert altijd snel. Later bleek ze vast te zitten in Utrecht door een ongelukkige samenloop van omstandigheden. We halen het nog een keer in.

Ik houd van knusse hoekjes en dit restaurant heeft er ook één. Gelukkig zat er niemand. Ik had een boek meegenomen en zat lekker te lezen terwijl de kok mijn ratatouille klaar maakte. Ik weet niet veel van de oorsprong van het pand waar dit restaurant in zit, maar het is erg oud. Overal dikke balken en het lijkt hier en daar wel een vakwerkhuis.

Een muur hangt vol schilderijen. Ze maakten me een beetje melancholiek. Portretten van een man, een oudere vrouw met een kanten mutsje en een klein kind. Het zijn ooit familiestukken geweest en nu weten we niet meer wie deze mensen zijn. Van een portret van een dierbare verworden tot interessante maar eigenlijk betekenisloze restaurantvulling.


Misschien geeft het ook niet echt. De tijd gaat voorbij, mensen verdwijnen en de herinnering aan hen gaan langzaam achter hen aan. Toen waren ze geliefd genoeg om een schilderij van hen te laten maken. En nu houden de mensen die nu leven van de mensen die ze fotograferen of , in een bijzonder geval, (laten) schilderen. Het is zoals het is. De tijd is niet stil te zetten, gelukkig niet. Ik nam nog een kopje cappuccino en ging weer naar huis. Vroeg gaan slapen voor een nieuwe volle dag.

Waarschuwing Tacosaus

Ik zie in de statistieken dat het bericht over tacosaus vaak wordt bekeken. Ik wil hierbij de waarschuwing plaatsen dat een deel van de saus bedorven is in de potten. Ik weet niet hoe het kan, maar het is gebeurd. Denk er dus even over na voor je de saus ook echt gaat inmaken. Het is een risico.

dinsdag 23 september 2014

Foto van deze week

Dit keer een foto in het thema schoonheid. 
Deze foto heb ik gemaakt tijdens mijn vakantie in België
Het is een van de gewelven in de kaathedraal van Luik. 
Luik is verder niet zo'n mooie stad. Er zijn wel mooie plekjes,
maar wat we zagen had allemaal wat de sfeer van verval.
Hier was het anders: de hele kerk is zo versierd
Een prachtig gezicht, echt overweldigend om te zien. 



maandag 22 september 2014

Achter het groen

In deze prachtige nazomer, zat ik  een middag op het balkon bij mijn kantoor. Het was de zoete inval geweest. Ik vind dat heel gezellig. De mensen die langs kwamen hadden allemaal iets leuks. Er was ook een lastig telefoongesprek met een man die een beetje boos was over iets dat over zijn familie gepubliceerd was onder verantwoordelijkheid van mijn werk. Aan het einde van het gesprek was hij weer tevreden. Al met al wilde ik even de tijd nemen om bij te komen.

Ik zat achter het groen van de platanen en de berk. De beiaardier liep voorbij na zijn wekelijkse carillonconcert. Ik maakte een praatje met hem over de railing van het balkon. En de zon scheen op het plein. De stadsgeluiden waren er natuurlijk en ik hoorde gesprekken van voorbijgangers. Maar wat een mooie plek om even uit te rusten!

Ik ruimde op, pakte mijn tas en ging naar huis. Het is een goede dag geweest.

De volgende dag zat ik er weer om de dag af te sluiten. Het is zo'n heerlijke plek. De congierge van het gebouw kwam even bij me zitten met een kopje thee. Zij vader is ernstig ziek geweest en nu weer aan de beterende hand, wonder boven wonder. Hij was enorm blij. We spraken over hem en over wat hij als vader betekend heeft. Het geluid van de wind in de bladeren van de boom, van de mensen op straat en op de een of andere manier was het toch stil en rustig.

woensdag 17 september 2014

Foto van de week

Mijn bloemen voor bij de boeddha komen zo veel mogelijk uit mijn tuin. Het is altijd een bonte verzameling kleine bloempjes en bessen. Ik vind het altijd erg leuk om de bloemen te verzamelen. Het vaasje mocht ik meenemen uit de kringloopwinkel omdat het niet werd verkocht. 

Je hebt maar zo weinig nodig om iets moois neer te zetten. 

En het voelt zo rijk.


dinsdag 16 september 2014

Proms

Onderweg naar huis luisterde ik (zoals meestal als ik geen luisterboek heb) naar Radio 4. Er was een fragment uit de Last night of the Proms met Janine Jansen, dat ze lieten horen, maar dat je eigenlijk moest zien: 

zondag 14 september 2014

Monumentendag

Dit weekend moest ik werken voor de Open Monumentendag, gelukkig alleen op zaterdag. Vandaag had ik de gelegenheid om mijn eigen keuze te maken. Ik wilde al lang naar het Scheepvaartmuseum (http://mildeaandacht.blogspot.nl/2013/08/na-een-half-jaar.html). Die kans heb ik nu gegrepen. Ik wandelde lekker door de stad naar het museum.

Onderweg stopte ik nog even bij een ander monumentaal pand voor de cappuccino waar ik de laatste tijd aan verslingerd ben. Dit was mijn uitzicht vanaf de plek waar ik zat: een prachtige lichtkoepel van glas in lood.


Ik kreeg een kleine gesuikerde muffin bij mijn kopje koffie. Heerlijk! Na de koffie, door naar het Scheepvaartmuseum: een van de oudste panden in de stad. Er was ook een informatieboekje over de geschiedenis van het gebouw en een film over de stad in de 15e eeuw. Allemaal erg leuk. 

Er is nog wel het een en ander te zien van het oude gebouw. Een paar schoorsteenmantels en nissen zijn er nog. De nissen, zo begreep ik uit de folder, waren nodig om de binnen- en buitenmuren te verbinden. 
Zicht van het ene op het andere pand van het museum

Mooiste schoorsteenmantel

Een voorbeeld van de nissen


Aansluitend had ik een afspraak met een vriendin in het biercafé voor een cuvee du chateau van kasteelbier en broodjes met pesto. Het was warm genoeg om buiten te zitten en het was heerlijk om weer bij te praten.
Op de terugweg plukte ik nog wat kamille en een wat bloemetjes voor bij mijn boeddhabeeld. Een heerlijke dag als afsluiting van een drukke week. En een plan van lang geleden kan eindelijk van het lijstje.

donderdag 11 september 2014

Spin

Een goede vriend kwam eten afgelopen vrijdag. Ik had een gourmetmaaltijd in gedachten. Een tijdje geleden kocht ik in een kringloopwinkel een ouderwets gourmetstelletje met twee pannetjes en spiritusbranders. Het was nooit gebruikt. De inwijding was tijdens een feestje met collega's bij mij thuis. Ik had een buffet en iedereen kon de pannetjes gebruiken om aardappeltjes te bakken. Dit keer ging ik naar de aziatische supermarkt. Deze vriend en ik delen onze liefde voor Japan. 

Ik kocht allerlei dingen die ik niet kende en een paar dingen die ik erg lekker vind. Onbekende paddestoelen, allerlei spinazieachtigen, endameboontjes en wakemasalade. Ik klutste een eitje, had wat tofu met amandel en sesam, tauge en stukjes paprika. Daarbij zette ik allerlei kruiden en curry's op tafel om allerlei verschillende roerbakschoteltjes te maken. Nog wat mie, en we konden beginnen. Het was ouderwets leuk. Hoewel we niet extreem veel op tafel hadden staan, zaten we na een tijdje echt helemaal vol.

De vriend had voor het toetje gezorgd. Allemaal vers fruit uit de tuin van vrienden van hem met een biologische yoghurt. Hij had ook een bos asters uit zijn tuin bij zich. Helemaal goed. Tijdens ons gesprek vertelde hij dat hij zo van spinnen houdt. Hij vindt ze prachtig en verbaast zich altijd over de kracht van hun web. Dat vind ik ook. Soms heeft een spin een web gemaakt aan de buitenspiegel van mijn auto. En ook al rijd ik met 100 km per uur over de snelweg, als ik stop, zit het web er gewoon nog.
De volgende morgen was er een web van een grote spin naast mijn voordeur. Ze zit er nu al een behoorlijke tijd. Het web rafelt hier en daar, maar kennelijk levert het nog genoeg op om te blijven. Ik vond het wel grappig dat de spin precies na ons gesprek kwam. Als geroepen?

maandag 1 september 2014

Slimme minnaar

Deze bijzonder brief kwam ik tegen op Internet. Het is een liefdesbrief, ookal zou je denken dat dat niet zo is. De schrijver van de brief moest langs de vader van het meisje komen en besloot in code te schrijven. Als je de eerste, derde, vijfde regel enz. leest, is het een prachtige liefdesbrief. Ik vind het echt een mooi tijdsbeeld. Toch even delen.
Dit las