Berichten

Berichten uit december, 2012 weergeven

Wensen voor 2013 (22 t/m 29)

Afbeelding
Het heerlijke concert heeft me aan het denken gezet. Als ik er de tijd neem, besef ik vaak hoe geweldig ik van concerten geniet. Hoe fijn het is om mee te stromen met de muziek die door de ruimte golft. Daarom voeg ik nieuwe wensen aan mijn lijst toe: ik ga een paar concerten bezoeken. 

Ik weet al dat Andreas Scholl een nieuwe concertenreeks heeft. Dat concert is wens nummer 22
Geert Mak toert door Nederland met een verhaal en concert over de Nederlands klassieke muziek, wens nummer 23 dus. 
Ieder jaar in de zomer bezoek ik minimaal één concert op het Peter de Grotefestival. Dat wil ik dit jaar zeker weer doen. Ze hebben vaak bijzondere thema's en de locaties zijn prachtig. Wens nummer 24

De bioscoop was een paar weken geleden ook weer zo heerlijk. Ik wil komend jaar graag ieder kwartaal één keer naar de film. Dat zijn dan wensen nummer 25, 26, 27& 28. En dan tot slot nog naar aanleiding van dit concert wens nummer 29: ik ga in de zomer rondleiding doen in de Martinikerk. Het is…

Messiah

Afbeelding
Wat een schitterend concert was het! Gisteravond ging ik met mijn dekentje-voor-concerten-in-de-kerk in mijn tas op weg. Ik had een kaart voor een uitvoering van de Messiah van Händel door de Nederlandse Bachverening. Ik was, ondanks pogingen om echt op tijd te komen, aan de late kant. De stoelen in het midden van de kerk waren al bijna vol. Ik besloot om een plekje te zoeken in de herenbanken aan de zijkant. Ik ging het trapje op, vroeg mensen of ik even mocht passeren en vond een goed plekje.
De Messiah heeft een heel bijzondere plaats in mijn leven. Mijn eerste herinnering aan een concert gaat over het koor waarin mijn moeder zong. Ze voerden de Messiah uit, of eigenlijk der Messias, met uitzondering van één aria, die de soliste per ongeluk in het Engels zong. Mijn zussen en ik mochten mee in onze zondagse kleren. Dat betekende extra lang opblijven en een voor kinderen een lange zit op de harde banken van de Joriskerk in Amersfoort. Ik herinner me nog dat ik niet helemaal begreep wa…

Meditatie over hebzucht

Afbeelding
De gedachten over hebzucht laten me niet los. Ergens blijft het in mijn hoofd malen dat hebzucht alleen niet het probleem is. Het is ook de zelfgenoegzaamheid: de gedachte dat je alles op eigen kracht hebt gedaan. Dat is wat de rijken uit de documentaire over Fifth Avenue zo onaangenaam maakt. Mijn ervaring is dat gedachten niet voor niets blijven hangen. Het is een teken dat ik het moet onderzoeken. Een poging:

Hebzucht gaat niet alleen over geld. Het kan gaan over waardering, status, roem. Hoeveel boeken heb je in je kast, hoeveel vrienden op het net? Het komt tevoorschijn bij de rijken tijdens de dwaze dagen van de Bijenkorf: ik wil meer koopjes dan jij. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer hebzucht gerelateerd raakt aan angst om te verliezen, angst om niet genoeg te hebben, angst om achter te blijven. Hebzucht als de vlucht naar voren.



Tijdens een fietstochtje dacht na over zelfgenoegzaamheid. In het eerdere blog over hebzucht staat het verhaal over het Monopolyspel, over het gemak …

Hebzucht

Afbeelding
Gisteravond reed ik in de auto door het donker naar huis. Op de radio een programma over het debacle van Amarantis. Twee leaseauto's per persoon, handel in derivaten, duur vastgoed op de Zuidas maar geen geld voor onderwijsvernieuwing. Dat was kort de situatieschets. De vraag was wat de rol van de accountant kon zijn in het voorkomen van dit soort drama's van hebzucht bij bestuurders. 

Een accountant belde vanuit zijn auto (te horen aan het getik van een richtingaanwijzer). Het schijnt dat de boekhouding klopte, maar de uitgaven niet. De accountant zei: Je ziet het als je het weet, maar wil je het zien als je het weet? Kortom, kan een accountant op tegen raden van bestuur die zelfverrijking door de vingers zien of er zelfs aan mee doen. Zou het echt waar zijn dat het hoofd huisvesting zijn eigen huis heeft laten opknappen op kosten van Amarantis? Dat moeten anderen dan toch geweten hebben, maar het niet hebben willen zien.

Afgelopen week zag ik bij uitzending gemist een document…

Amour

Afbeelding
Na een drukke zaterdag voor mijn werk, was het zondagmiddag tijd om weer eens naar de bioscoop te gaan. Ik kom er niet vaak, maar als ik ga, vind ik het altijd weer heerlijk om een film te zien op zo'n groot scherm. Lekker in het donker, drankje, hapje en dan verdwijnen in een verhaal.

Ik had gekozen voor Amour van Haneke, dat al op allerlei plaatsen was aangeprezen als een prachtige film. Dat wat het ook, zij het in vormgeving wat ikonografisch. Het thema van de film is niet nieuw. Hoe gaat iemand om met een geliefde die aftakelt en lijdt? Ik herinner me dat er in de jaren tachtig op TV een scandinavische serie was over een vrouw die psychotisch en zeer gevaarlijk was. De familie besloot om haar niet uit een brandend huis te redden. Ik was daar toen diep van onder de indruk. Mijn klasgenote en vriendin Theanne had de serie ook gezien. We waren het er toen samen over eens: het was begrijpelijk maar toch was het moord....















En nu? De film gaat over een echtpaar dat overtuigend een goe…